นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 22 ประวัติชีวิตของ Starr ช่วงก่อนมาจีน ค่อนข้างจะคลุมเครือ ค้นไปตรงไหน ก็เจอแต่ความเป็นผู้ประสพความสำเร็จอย่างสูงส่ง ที่ไปตั้งบริษัทประกันภัยใหญ่ที่สุดในโลก ที่เมืองจีนได้ และยังอยู่จนถึงทุกวันนี้ ทำเอาเจ้าพ่อประกันของอังกฤษ หน้าแหก หลบเข้าหลังฉากกันหมด นึกว่าพูดภาษาอังกฤษด้วยกัน จะไม่กัดกัน ลับหลังมันก็มีกัดกันเองหวงกระดูกเป็นธรรมดา ต่อหน้าชาวบ้านก็ทำเป็นกอดกัน หอมแก้มซ้ายขวา อย่าไปเชื่อที่มันแสดงกันมากนักนะครับ หนุ่ม Starr มีภาพชีวิตตอนเด็กที่ลำบาก พ่อตายตั้งแต่เขาอายุแค่ 2 ขวบ และยังมีน้องอีก 2 คน (ไม่รู้พ่อเดียวกันหรือเปล่า?) แม่ต้องเอาบ้านเป็นหอพักหารายได้ สลับกับการไปขายเหล้าในร้านเหล้า ที่อยู่ใกล้กับเขตของพวกตัดไม้ Starr จึงไม่ชอบพูดเรื่องวัยเด็ก และแม้เมื่อเขารวยแล้วจะส่งเงินมาช่วยแม่และน้อง แต่เมื่อเป็นมหาเศรษฐี เขาตั้งทุนมากมายไปทั่วโลก แต่เขาไม่เคยตั้งทุนในชื่อแม่ หรือครอบครัว อย่างที่มหาเศรษฐีอื่นชอบทำกัน แต่เขาตั้งมูลนิธิ Starr Foundation ในปี ค.ศ.1955 และมูลนิธินี้ คือเจ้าของ หรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ AIG ยักษ์ประกันภัย ตัวใหญที่สุดในโลก Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 21 มาดาม แฟรงค์ เมียเจ้าพ่อ เป็นน้องของ Frederick R Sites ก็เกิดที่เมืองจีน แต่กลับไปเรียนหนังสือที่อเมริกา เรียนจบก็ไปทำงานกับพวกอุตสาหกรรมผลิตเหล็ก ที่ Cleveland ถิ่นเก่าของพวกหินร่วงรุ่นปู่ หลังจากนั้นก็เป็นสมุหบัญชี ของบริษัทต่อเรือ US Steel Products ที่ก็เป็นพรรคพวกของท่านปู่หินร่วง กลุ่มนี้ได้สัญญาต่อเรือจากรัฐบาลอเมริกันมาเกือบหมด พี่ชายอีกคนของมาดามเจ้าพ่อ ชื่อ Clement Moore Lacey Sites ซึ่งจบ PhD จากมหาวิทยาลัย Columbia ในปี ค.ศ.1899 ก็กลับมาอยู่เมืองจีน รับภาระกิจมาสอนหนังสือ ที่ Fukien Christian University และ Technical University in Shanghai ซึ่งก็ได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากตระกูลหินร่วง นึกถึงเมื่อ 100 กว่าปีมาแล้ว การส่งลูกเข้าเรียนมหาวิทยาลัยดีๆที่เมืองฝรั่ง จนจบปริญญาสูงๆ นี่ Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 20 เล่าเรื่องเกี่ยวกับโกลด์แมน และคนของโกลด์แมน โดยไม่เล่าเรื่องเกี่ยวกับ AIG และคนของ AIG มันก็เหมือนกินบะหมี่ ด้วยตะเกียบข้างเดียว .. AIG นั้นมีประวัติความเป็นมาที่แสนจะเหลือเชื่อ… หอการค้าอเมริกันประจำเซี่ยงไฮ้ ได้นำบทความหลายตอนมาเผยแพร่ ในช่วงปี ค.ศ.2015 เพื่อเป็นการเตรียมฉลองอายุครบ 100 ปีของหอการค้าอเมริกันเซี่ยงไฮ้ ในปี ค.ศ.2016 นี้ บทความต่างๆ มีเรื่องราวเกี่ยวกับ AIG และผู้ก่อตั้ง AIG ที่ทำให้ผมถึงกับอึ้ง ..ก่อนจะไปบางอ้อ… “…..เราภูมิใจที่สมาชิกหอการค้าของเรา ต่างก็เติบโตอย่างไม่หยุดยั้งเป็นเวลาหลายสิบปีติดต่อกัน บางรายโตใหญ่ จนกลายเป็นยักษ์ในวงการ… สัปดาห์นี้เราขอเสนอเรื่องของสมาชิก ที่ไม่ใช่เพียง “แค่” เป็นเรื่องของสมาชิก แต่มันหมายถึงการเป็น “ตัวแทน” ของสัมพันธ์ที่พิเศษยิ่ง ระหว่างหอการค้าอเมริกัน กับเซี่ยงไฮ้….. ….AIG เป็นบริษัท ที่ถือกำเนิด ที่เซี่ยงไฮ้ ในปี ค.ศ.1919…. ถ้าคุณเดินไปตามถนนของเซี่ยงไฮ้ ส่วนที่เรียกว่า Bund Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 19 Stephen Friedman ชาวนิวยอร์ค จบกฏหมายจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียในปี ค.ศ.1962 และเข้าไปทำงานกับ โกลด์แมนตั้งแต่ปี ค.ศ.1966 ได้เป็นหุ้นส่วนในปี ค.ศ.1973 และเป็นประธานของโกลด์แมนในช่วงปี ค.ศ.1990-1994 ใหญ่ถึงขนาดนั้น และไม่มีปัญหากับใคร แถมถูกวางตัวให้เป็นทายาทถือบังเหียนของโกลด์แมน แต่พอได้เป็นเข้าจริงๆ อยู่ๆ Friedman ก็ลาออกไปท่องยุทธจักร โดยไม่มีข่าวว่ามีการขัดขา หรือ งับเขี้ยวกับใคร หลังจากเดินออกมาจากโกลด์แมน Friedman ก็ไปทำงานกับกองทุนส่วนบุคคลหลายแห่ง เช่น Insight Ventures Partners ที่ลงทุนในธุรกิจด้านไอที ซอฟแวร์ และธุรกิจทางอินเตอร์เน็ต และลงทุนในกว่า 250 บริษัท … อืม…. และในปี ค.ศ.1998 ถึง 2002 Friedman ก็ย้ายงานอีก คราวนี้ไปเป็นหัวหน้าใหญ่อยู่ที่ Marsh & Mclennan Capital Corp. บริษัทรุ่นเก๋า Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 18 เรื่องของโกลด์แมน กับ AIG คงไม่ใช่เป็นเรื่องธุรกิจการค้าธรรมดา Goldman Sachs Group Inc. เป็น บริษัทอเมริกัน ที่ทำธุรกิจด้านอินเวสเม้นท์แบงค์ คือ จัดหาทุน ออกหลักทรัพย์ ตราสาร ค้าหลักทรัพย์และตราสาร รวมทั้งให้บริการ และคำปรึกษาเกี่ยวกับด้านการเงิน การลงทุน ลูกค้าส่วนใหญ่ของโกลด์แมน เป็น นิติบุคลคล สถาบัน หรือกองทุนขนาดใหญ่ เขาเป็นยักษ์ใหญ่ ลูกค้าก็คงเป็นพวกยักษ์ด้วยกัน โกลด์แมน ตั้งขึ้นตั้งแต่ ค.ศ.1869 โดย Marcus Goldman ชาวยิวอพยพมาจาก แฟรงเฟิร์ต เยอรมัน ตอนแรกใช้นามสกุล Marx พอมาอเมริกา เลยเปลี่ยนเป็น Goldman และทำอาชีพเป็นนายหน้าหาเงินกู้ให้กับพวกยิวอพยพด้วยกัน หลังจากเอาลูกเขย Samuel Sachs กับลูกชายมาร่วมงาน ก็เลยเปลี่ยนชื่อบริษัทรอบแรกเป็น Goldman Sachs & Co Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 17 ปลายเดือนตุลาคม ค.ศ.2007 Jonathan M Egol เทรดเดอร์ของโกลด์แมน กลายเป็นหนุ่ม ที่เพื่อนร่วมงานพากันอิจฉา อายุแค่ 37 แต่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกรรมการผู้จัดการของโกลด์แมน ยักษ์ใหญ่แห่งสวนสัตว์วอลสตรีท … Egol ไม่ได้โชคดี แต่เขาคงจะทำอะไรที่โกลด์แมนด์เห็นว่าดีเยี่ยม… Egol หนุ่มน้อยจบจากมหาวิทยาลัย Princeton คิดสินค้าทางการเงินตัวใหม่ ที่โยงกับการจำนองบ้านได้ ชื่อ Abacus หรือ ไอ้ลูกคิด ตอนแรก เขาคิดจะใช้ไอ้ลูกคิดเป็นตัวช่วยโกลด์แมน ถ้าตลาดบ้านเกิดวาย… ไปๆมาๆ ไอ้ลูกคิด ถูกนำมาใช้ในแนวทางอื่น และแถมทำกำไรให้โกลด์แมนอย่างมโหฬาร สินค้าทางการเงินตัวใหม่ ชื่อไอ้ลูกคิดนี้ มันเหมือนเป็นตัวก๊อบปี้ หรือตัวปลอมของตราสารข้าวต้มมัด CDO พวกสวนสัตว์วอลสตรีท เลยเรียกมันว่า synthetic collateralized debt obligations หรือ CDOs โกลด์แมนเริ่มออกตราสาร “ลูกคิด” ตั้งแต่ประมาณปี ค.ศ.2005 ลูกค้าของโกลด์แมน Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 16 ดูเหมือนปฏิบัติการช่วย AIG จะสำเร็จด้วยดี จากแรงผลัก และ แรงดันของ ท่านเฮนรี่ ซึ่งคงไม่อยากให้ระบบการเงินของอเมริกา และอีกหลายแห่งในโลกล่มในสมัยท่านนั่งแท่นคลัง….เฮ้อ… น่าชื่นใจ นะครับ มีรัฐมนตรีคลังอย่างนี้… แต่ย้อนหลังไปเมื่อต้นปี วันที่ 28 มกราคม ค.ศ.2008 ฝ่ายบริหารของ โกลด์แมนกับฝ่ายบริหารของ AIG เบ็ดเสร็จรวม 21 คน กำลังประชุมผ่านโทรศัพท์ เพื่อจะหาข้อยุติของปัญหาระหว่าง 2 ฝ่าย ที่ค้างคามาหลายเดือน เรื่องมันเริ่มมาจากว่า AIG ไปตกลงรับประกันตราสารข้าวต้มมัด CDO ชนิดที่เกี่ยวกับการจำนองบ้าน ซึ่งโกลด์แมนเป็นผู้ออก และมีเงื่อนไขยากแก่การเข้าใจอย่างยิ่ง อธิบายแบบง่ายๆ คือ ถ้าราคาบ้านที่เอามาจำนอง และใช้เป็นไส้ของข้าวต้มมัดนั้น พากันตกรูด โกลด์แมนมีสิทธิเรียกร้องให้ AIG ต้องเอาเงินประกันมาวางเพิ่ม เพื่อเตรียมไว้เป็นค่าเสียหาย ถ้ามีผู้จำนองเบี้ยวหนี้ เพราะราคาบ้านมันตกรูด และ โกลด์แมนก็ได้เรียกร้องให้ AIG จ่ายเงินในกรณีนี้ Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 15 เช้าวันจันทร์ที่ 15 กันยายน ค.ศ.2008 เรื่องของ AIG น่าจะเป็นข่าวใหญ่ดังคับโลก แต่บังเอิญถูกข่าวเลห์แมนล้มทับตัวเอง กลบเสียมิด วันจันทร์เดียวกันนั้นเอง AIG ถูกลดอันดับความน่าเชื่อถือลงอย่างฮวบฮาบ และทำให้ AIG ต้องหาเงินไปใส่บัญชีถึงจำนวน 14,500 ล้านเหรียญ เพื่อเป็นหลักประกันเพิ่มสำหรับจำนวนรับประกันของตัวที่ขยายเพิ่มขึ้น เนื่องจากราคาบ้านที่พวกนักการเงินเอามาทำเป็นข้าวต้มมัดขายชาวบ้าน หล่นจนข้าวต้มมัดไส้แบนแต๋ เหลือแต่ใบตองห่อ ยังดีที่ไม่เป็นใบตองแห้ง… AIG ยังมีหลักทรัพย์เหลือเฟือที่จะไปขายเอาเงินมาโปะ แต่มันไม่มีทางขายเอาเงินสดจำนวนขนาดนั้นได้ทัน AIG จำเป็นต้องหาเงินให้ได้ภายในวันอังคารที่ 16 กันยายน เช้าวันอังคาร ท่านประธานเฟดใหญ่ เบน เบอนานเก้ เรียกประชุมด่วนจี๋ หลังจากสั่งให้เจ้าหน้าที่ของเฟด ไปแอบทำการบ้านเรื่องของ AIG อย่างเงียบๆ ในช่วงวันเสาร์อาทิตย์ โดยไม่ให้สื่อรู้ โชคดีของท่านเบน ที่สื่อก็มัวตามดมแต่กลิ่นของเลห์แมนเท่านั้น เลยไม่ได้กลิ่นเน่าของ AIG ที่เริ่มโชยออกมา ตามรายงานการบ้าน ที่ทำกันเลยไปจนถึงคืนวันจันทร์ ได้ข้อสรุปว่า… แผลของ AIG Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 14 เมื่อตอนที่ทั้ง 3 ท่าน จากภาครัฐ คือ ท่านเฮนรี่ ท่านเบน กับท่านทิม เรียกผู้ยิ่งใหญ่จากสวนสัตว์วอลสตรีท มาประชุมที่ห้องประชุมใหญ่ของเฟดนิวยอร์คเกี่ยวกับเลห์แมน บราเธอร์ ในช่วงวันที่ 12,13 กันยายน ค.ศ.2008 ซึ่งผลการประชุม สรุปว่า ไม่มีใครเข้ามาอุ้มเลห์แมน ไม่ว่ารัฐ หรือเอกชน และเลห์แมนก็ถูกตัดเชือกหล่นลงมาแหลกนั้น ในขณะเดียวกัน ก็มีเรื่องใหญ่มาก ผุดขึ้นมาอีกเรื่อง แต่คนทำงานแถวเฟดปิดปากกันแน่น …. เขาว่า ยักษ์ใหญ์ที่สุดแห่งวงการประกันคือ American Insurance Group หรือ AIG ก็กำลังอาการหนัก และผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด Maurice R Greenberg หรือ Hank Greenberg ที่เป็นเพื่อนรักของท่านร้อกกี้หินร่วง ก็กำลังเครียดหนัก แต่คนที่เครียดไม่น้อยกว่า Greenberg น่าจะเป็นท่านเฮนรี่ …..ที่ดูเหมือนจะเครียด เรื่อง AIG มากกว่าเรื่องของเลห์แมน Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายปลอม” ตอน 13 การประชุมเมื่อวันศุกร์ที่ 12 กันยายน ค.ศ.2008 ระหว่างยักษ์ใหญ่ของสวนสัตว์วอลสตรีท ตามคำสั่งของท่านเฮนรี่ และพวก สงสัยจะมีการใช้สัญญานถ่ายถอดคำสั่งกันคนละคลื่น การประชุมจึงออกมาคนละเรื่องกับที่ท่านเฮนรี่กับพวกต้องการจะให้เป็น เรื่องมันคงจะยุ่งยากกว่าสมัยเรื่อง LTCM เห็ดยักษ์จีเนียส ไอ้นั่นเห็ดยักษ์ดอกเดียว ไอ้นี่ข้าวต้มมัดไม่รู้กี่แสนกระจาด ยักษ์ใหญ่วอลสตรีทแบ่งเป็น 2 ค่าย ค่ายหนึ่งอยากหนำใจว่า พอร์ทของเซียนหุ้นอย่างเลห์แมน ตูดขาดขนาดไหน อีกค่าย พยายามไม่สนใจรอยเขี้ยวที่ต่างเคยฝากกันเอาไว้ มาช่วยกันคิดหาทางรอดดีกว่า เพราะจริงๆแล้ว เกือบทุกรายก็รู้ดีว่า ถ้าตกลงกันเรื่องเลห์แมนไม่ได้ น่ากลัวว่าต่างก็จะฉิบหายตามเลห์แมนไปด้วยกันหมด แต่จะไม่ใช้โอกาสนี้ลับเขี้ยวกันบ้าง ก็คงไม่ใช่สันดานของชาวสวนสัตว์วอลสตรีท วันศุกร์ การประชุมจบไม่ลง แผนหนึ่ง คือ ให้แบงค์ใหญ่ๆ ซื้อทรัพย์สินของเลห์แมนไป ในราคาที่จะไม่ต้องไปเจ๊งกับพอร์ทมูลค่า 85,000 ล้านเหรียญของเลห์แมนอีก แล้วรับเอาแผนกเทรดดิ้งของเลห์แมนไปใช้ต่อ แบงค์ใหญ่ๆ ตามโผก็คือ Bank Of America หรือ Barclays ของอังกฤษ แผนนี้ถูก John Mack Read More …