นิทานเรื่องจริง เรื่อง “เป้าเดิม”
(1)
ครับ ผมย้อนหลังกลับไป 100 กว่าปี ให้เห็นที่มาของเรื่องราวต่างๆ
จะได้เข้าใจปัจจุบัน และ พอมองเห็นเส้นทางของอนาคตได้ชัดขึ้น
เมื่อคิมน้อยทดลองของเล่นระยะไกล ระดับยิงข้ามทวีปได้
เมื่อ ปลายเดือนกรกฏาคม คศ 2017 นี้
โดยระยะยิง ข้ามไกลไปถึงอเมริกาได้…
สำหรับผม ถือเป็นก้าวสำคัญมาก สำหรับสถานการณ์โลก
(หลังจากอเมริกา เปลี่ยนนโยบายต่างประเทศ
มาปักหมุดในเอเซีย (Pivot to Asia) หรือ มาปิดล้อมจีน ใน ปี คศ 2012)
สำคัญ ไม่ต่างกับ เมื่อจีนไปปลูกเกาะใหญ่ อยู่ในทะเลจีน ในปลายปี คศ 2013
สำคัญ ไม่ต่างกับ วันที่รัสเซียผนวกไครเมีย ในต้นปี คศ 2014
สำคัญ ไม่ต่างกับ วันที่รัสเซียยกกองทัพเข้าไปในซีเรีย ตามคำเชิญ
ของผู้นำซีเรีย หลังกลางปี คศ 2015
สำคัญ ไม่ต่างกับ วันที่อิหร่าน ลงนามนิวเคลียร์ดีล กับอเมริกา ในปี คศ 2015
อย่าง (ที่คู่สัญญาทั้ง 2 ฝ่าย) มีเลศนัย
เหตุการณ์ที่กล่าวข้างต้น …
น่าสนใจมาก … เพราะมันเป็น “อาการขยับตัว” ของขั้วอำนาจ
ที่ชัดเจนว่า อยู่ตรงข้ามกับขั้วอเมริกา
การขยับตัวแบบนั้น ไม่อยากแปลว่า …. 4 สหายกำลังท้าทายอเมริกา
อย่างเบาที่สุด ก็น่าจะแปลว่า 4 สหาย กำลังบอกว่า
… พวกเราไม่ได้ “หงอ” อเมริกา …อย่างประเทศอื่นแล้วนะ…
เหตุการณ์ ทั้งหมด ทำให้อเมริกาหงุดหงิดมาก
แต่ อเมริกา ก็ยังแก้เกมไม่ได้ ….หรือ ยังไม่ได้แก้เกม
จนถึงกลางปี คศ 2016
อเมริกาก็ทำรายงานถึงรัฐสภา ของตัว
เป็น รายงาน ที่อเมริกา “ยอมรับ” อย่างตรงๆ เป็นครั้งแรก
ว่า….โลกไม่ได้มีขั้วอำนาจเดียว…. คือ “ขั้วอำนาจของอเมริกา”
อย่างเมื่อก่อนอีกแล้ว…
และอเมริกา กำลังถูก ท้าทาย …
จากมหาอำนาจ (Great Power) 2 ราย คือ รัสเซีย และ จีน
และอีก 2 ราย ที่กำลังเป็น “ว่าที่” ประเทศ ที่ถือว่า “คุกคาม” อเมริกา
คือ อิหร่าน และเกาหลีเหนือ
ทั้ง 4 ประเทศ มีอาวุธนิวเคลียร์อยู่ในมือแล้วทั้งสิ้น
แต่ยังไม่มีใครขยับตัว ที่เหมือนเป็นการท้าทายอเมริกาโดยตรง
ด้วยอาวุธที่มีอำนาจ การทำลายล้างสูง…
(อ่านรายละเอียดของรายงานถึงรัฐสภาได้ ในนิทานเรื่อง “เขย่าขั้ว”
ลงเพจ 28 ตค 2559/2016)
###############
(2)
กลับมาที่คิมน้อยอีกครั้ง
คิมน้อย เริ่มทดลองส่งของขวัญ จรวดวิถีไกล ระยะต่างๆ ถี่ขึ้น
และในปี คศ 2016 คิมน้อย ทดลองไป 10 กว่าครั้ง จนผมนับไม่ถ้วน
และ ทุกครั้ง ใกล้อเมริกาเข้าไปทุกที
อเมริกา ดูการขยับตัวของคิมน้อย อย่างไม่กระพริบตา
อันที่จริง อเมริกา ติดตามความประพฤติของเกาหลีเหนืออย่างใกล้ชิด
และตั้งข้อสังเกตไว้แล้ว ว่า ตั้งแต่ปี คศ 1990 กว่า เป็นต้นมา
เกาหลีเหนือมีการทุ่มเท เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีระบบใหม่ๆ
และก้าวหน้าอย่าง “ผิดปรกติ”
แถมเอาสิ่งที่ตัวเองพัฒนาได้ เช่น จรวด ที่มีระยะยิงไกล ระดับต่างๆ
ออกขายให้กลุ่มเพื่อนฝูง อย่าง อียิปต์ อิหร่าน รวมทั้งเยเมน
และแลกเปลี่ยนเทคโนโลยี กับ เพื่อนซี้ อย่าง อิหร่าน ซีเรีย และ ปากีสถาน
อีกด้วย
“ผิดปรกติ” เพราะอเมริกา ดูถูกเกาหลีเหนืออยู่เสมอ ว่า มีแต่น้ำ มีแต่ราคาคุย
ไม่ต่างกับที่อเมริกา ดูถูกจีน ทั้งต่อหน้าจีน และ ต่อสาธารณะ
ว่า ต่อให้อีก 20 ปี …จีนก็ไม่ทางทันเทคโนโลยี “วันนี้” ของอเมริกา
ปี คศ 1998 เกาหลีเหนือ ทดลองยิงจรวดรุ่น Taepodong -1 ขึ้นชั้นอวกาศ
เป็นครั้งแรก แม้จะไม่ประสพผลสำเร็จ แต่ก็ทำให้อเมริกา เริ่มมีอาการคอแข็ง
ปี คศ 1999 อเมริกาในสมัยรัฐบาลคลินตัน จึงเริ่มเจรจากับเกาหลีเหนือ
โดยส่ง รมว ต่างประเทศไปเจรจา กับคุณพ่อของคิมน้อย
อเมริกา เสนอจะส่ง “อาหาร” ให้เกาหลีเหนือ เพื่อแลกเปลี่ยน กับการให้เกาหลีเหนือ หยุด พัฒนาจรวดทุกชนิด
ไม่อยากเขียนเลย ว่าเป็นข้อเสนอ ที่แสนจะทุเรศ (ผมอยากใช้คำแรงกว่านั้นนะ
แต่ระงับไว้ … เห็นกูเป็นวัว หรือยังไงวะ)
การเจรจายืดเยื้อ เพราะอเมริกาวางเงื่อนไข ไม่รู้กี่เงื่อนซ้อนกัน
คุณพ่อคิม เลยยอมผอม ไม่เอาอาหาร … และการเจรจาก็เลยล่ม
หลังจากนั้น เกาหลีเหนือ ก็เลยไม่หยุดการพัฒนาอาวุธของตัว
ปี คศ 2005 เดือนมีนาคม เกาหลีเหนือ ออกข่าวว่า สามารถผลิต อาวุธนิวเคลียร์ได้แล้ว …
อเมริกา ออกข่าวสวนทันที ว่า เป็นไปไม่ได้
เดือน กรกฏาคม ปีนั้น เกาหลีเหนือ เลยทดลอง ยิง Taepodong-2
แต่ผลทดลองไม่ผ่าน…
หลังจากนั้นแค่ 10 วัน อเมริกา “สั่ง” ให้ยูเอ็นพิจารณาคว่ำบาตรเกาหลีเหนือ
ปี คศ 2006 เดือนตุลาคม ยูเอ็น “ลงมติ” คว่ำบาตรเกาหลีเหนือ
(ตามคำสั่งของอเมริกา)
คำสั่งห้ามยาวเหยียด เพื่อบีบให้เกาหลีเหนือมาทำการเจรจา
ตกลงหยุดการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์
เกาหลีเหนือ ก็เลยยิ่งขยัน….
พัฒนาอาวุธ และ จรวดของตนเองต่อไป อย่างต่อเนื่อง
และยูเอ็นก็ลงมติคว่ำบาตรเกาหลีเหนือ เพิ่มเงื่อนไข ข้อห้าม …ต่อไปเรื่อยๆ
ปี คศ 2012 เดือนกุมภาพันธ์ …ยูเอ็นลงมติ เพิ่มเงื่อนไขอีก…
ห้ามเกาหลีเหนือ ทำการพัฒนาแร่ยูเรเนียม(เพื่อใช้ในการผลิตอาวุธนิวเคลียร์ ) และให้ยุติ การทดลองการยิงจรวดนิวเคลียร์
2 สัปดาห์จากที่ยูเอ็นลงมติ … เกาหลีเหนือ ก็ออกประกาศเหมือนกัน
ว่า เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง ครบอายุ 100 ปี ของปู่ คิม อิล ซุง ที่ล่วงลับไปแล้ว
เกาหลีเหนือ จะยิง “ดาวเทียม” ด้วยระบบจรวดวิถีไกล
อเมริกาโกรธจัด สั่งยูเอ็นคว่ำบาตรเกาหลีเหนือเพิ่มอีก
.. บาตรเรียงกัน ..จนจะล้นลงไปถึงเกาหลีใต้…
แล้วในเดือนธันวาคม ปีนั้น …เกาหลีเหนือ ก็ทดลองยิงดาวเทียม จากจรวดวิถีไกลเข้าสู่วงโคจร.. ….สำเร็จ
มันเป็นการแสดงฤทธิ์ ของคิมน้อยครั้งแรก… นับแต่รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าหมายเลขหนึ่งของประเทศ ในวัยประมาณ 30 ปี
ขณะที่มีคนดูถูก ทั้งในบ้าน และ นอกบ้าน ว่า คิมน้อยจะไปรอดไหม
แต่อเมริกาบอกว่า ไม่น่าเชื่อว่า เป็นการทดลองยิง “ดาวเทียม” เข้าวงโคจร
เกาหลีเหนือ น่าจะทดลองยิง “จรวดวิถีไกล” มากกว่า ..
ซึ่งไม่แน่ว่าผลการทดลองส่วนนี้ จะถือว่า สำเร็จไหม
เดือนกุมภาพันธ์ คศ 2013 คิมน้อยเลย ทดลองยิงให้ดูอีกครั้ง
และอเมริกา ก็แจกการคว่ำบาตรเพิ่ม…
แปลว่ามึง เริ่มปอด เด็กแล้วสิ
และในปี คศ 2014 คิมน้อย ทดลองยิงจรวดจากเรือดำน้ำให้ดู
และ ทดลองยิงจรวด ระยะใกล้ และระยะกลาง ไปทั้งหมด 19 ครั้ง
.. มองเห็นชัด ถ่ายรูปทุกช๊อต แล้วใช่ไหม อเมริกา..
ปี คศ 2015 คิมน้อย เริ่มทดลองยิง “จรวดวิถีไกล” จากเรือดำน้ำ !!!!!
แปลว่าอะไรครับ
แปลว่า ถ้าเกาหลีเหนือ ทำได้สำเร็จจริง …. อเมริกาเหนื่อยแน่ …
สนามหน้าทำเนียบขาว คงไม่ได้เหลือความสวยงามเหมือนเดิม
เพราะการเคลื่อนไหว …ของเรือดำน้ำรุ่นใหม่… มันจับทางกันยาก
อเมริกา จะเก็บของขวัญกลางอากาศ.. ทันไหม
ในที่สุด อเมริกา ก็ยอมรับ ว่าเกาหลีเหนือ คือ ภัยคุกคาม(บ้าน)
ของ อเมริกา
##############
(3)
อเมริกาประเมินว่า …เกาหลีเหนือ สร้างของเล่นมีฤทธิ์เอง ไม่ได้หมดหรอก
มันต้องมีผู้สนับสนุนเบื้องหลังอย่างลับๆ
( จริงๆ ก็ไม่ลับเท่าไหร่นะครับ รู้กันเกือบหมดโลกแล้ว)
เกาหลีเหนือ ขยับอย่างนี้ แปลว่า ผู้สนับสนุนของเกาหลีเหนือ
น่าจะยิ่งกว่าพร้อม……
ประเทศใหญ่ ขยับยาก ต้นทุนสูง
ประเทศเล็ก แต่พิษแรง ขยับง่ายกว่า… แถมเป็นประเทศที่ โลกไม่เคยให้เครดิต
ตามการสร้างภาพของอเมริกา
ดังนั้น ก่อนที่อเมริกาจะทำรายงานถึงรัฐสภา ในกลางปี คศ 2016
อเมริกา จึงจัดทัพ จัดทีมใหม่ ให้พร้อม…. เพื่อเตรียมรับมือ 4 สหาย
ลองย้อนกลับไปดูการเมืองอเมริกาอีกที
ต้นปี คศ 2016 คุณนายหน้าโหด จากพรรคดีโมเครต เป็นตัวเกร็งนำลิ่ว
ในการหาเสียง เพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ที่จะมีขึ้นในเดือน
พฤศจิกายน คศ 2016
ส่วนคุณลุงเบอรนี่ ทำหน้าที่เป็นแค่ผักชีโรยหน้า เป็นตัวประกอบ
ไม่ให้การหาเสียงดูกร่อยจนน่าเกลียด ว่า มีโผล๊อกไว้แล้ว
ฝ่ายด้านพรรค รีพับลิกัน เหมือนยังไม่ลงตัว
จะเอา นักการเมืองหน้าเก่า เขย CFR อย่าง เจ้าเท็ด ครูซ
หรือ จะเอาหน้าใหม่เอี่ยม แถมออกอ่าวง่ายมาก จนคนเดาทางไม่ออก
อย่างเสี่ยเป็ดหน้าส้ม
ถ้าสังเกตกันให้ดี หลังจากอเมริกา ออกรายงานรัฐสภาในกลางปี คศ 2016
การเมืองอเมริกา ก็เริ่มเปลี่ยน…
รายการแรก รัฐบาลท่านใบตองแห้ง ที่กำลังจะหมดวาระ กลับเดินทางถี่
อ้างว่า เพื่อไปร่ำลากับบรรดามิตรประเทศ
แต่จริงๆ น่าจะไปจับเข่าบีบไข่พวกลูกหาบ …
สั่งการเตรียมพร้อม กับการขยับ ของ 4 สหายมากกว่า
นี่ยังไม่นับการให้สัมภาษณ์จากเบอร์ใหญ่ต่างๆของอเมริกา
ที่ออกอาการ แบบ ด่า ขู่ คำราม
… มึงอยาแตกแถวนะ…
พร้อมกับการสำทับ ด้วยเหตุการณ์ รุนแรงในหลายประเทศลูกหาบ
ที่อ้างว่า เป็นฝีมือผู้ก่อการร้าย…
ก็ไม่ผิดหรอก … พวกมึงไม่เคยก่อการดีเลยนี่นะ แถมเสือกป้ายสี
หรือใช้ชื่อแปลงตัวอีก..
รายการที่ 2 การหาเสียง เลี้ยวขวับ จนคนดูข้างสนามตามกันไม่ทัน
ด้านรีพับพลืกัน… เสี่ยเป็ดหน้าส้ม คนหน้าใหม่ ดันแซงหน้า เจ้าเทด ครูซ
ไปได้ยังไง ?!?
อ๋อ แบ๊คดี… ขนโขยงกันมาหมด …ดันเสี่ยเป็ดลอยขึ้นฟ้าแทน..
ตรงนี้ยังพอกล้อมแกล้ม ว่า นโยบายเสี่ยเป็ดเขาตรงเป้า
เข้าไปจับใจคนอเมริกัน ที่กำลังปอดแหกผู้ก่อการร้าย และ ผู้ลี้ภัย
(ที่อเมริกาสร้างขึ้นมาเองทั้งนั้น)
แต่ ที่เลี้ยวขวับ จนคนเชียร์หัวขมำ
คือ คุณนายหน้าโหดตัวเกร็ง…ดันลื่นหงายท้องไม่เป็นท่า
เหมือนเดินไปเหยียบบนเปลือกกล้วยเน่าๆ
กรรมการ เลยตัองชูมือให้เสี่ยเป็ด ชนะคะแนนอย่างหวุดหวิด ..ไม่เอกฉันท์
เล่นเอาคนเชียร์คุณนายรับไม่ได้ โวยจนถึงเดี๋ยวนี้ก็ยังไม่เลิก
ขนาดคนบ้านเรา ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเลือกตั้งเขา ยังช่วยโวย …ฮาจังครับ
เขียนมาถึงตอนนี้ ท่านผู้อ่านช่วยไป อ่านนิทานเรื่อง “ละคร” หน่อยได้ไหม
ผมลงเพจเมื่อวันที่ 20 พย 2559 /คศ 2016
ผมเล่าและวิเคราะห์เรื่องราวไว้แล้ว (ตามความคิดของผม)
ว่า ทำไม หวยมันต้องออกอย่างนี้ ทั้งๆ ที่ว่า มีโผล๊อก …
อ่านทั้งเรื่องไม่ไหว ก็อ่านแค่ตอน 10 ก็ได้
ไม่อยากอ่าน แต่ก็ไม่อยากหนังขาด
(พวกขี้เกียจตักกินเอง ต้องรอคนมาป้อน นี่น่าตีนะ) งั้นผมสรุปสั้นๆให้ …
…เพราะอเมริกา “เตรียมตัว” เข้าสงครามแล้ว เลยต้องเลือกแม่ทัพ
ให้เหมาะสม…
คุณนายหน้าโหด ดีแต่ปาก ถ้าต้องสั่งรบจริง คุณนายคงลมแดก
แถมคุณนายอ้าปากเมื่อไหร่ ชาวบ้าน(4 สหาย)ก็รู้แล้ว
ว่า คุณนายกำลังคิดอะไร… และอเมริกา กำลังจะทำอะไร
คุณนายพูดเหมือนกำลังตอบข้อสอบ …ไม่มีลูกเล่น ลูกล่อ
จะชนเขาท่าเดียว …แล้วชนแบบไม่เอาไหน
ส่วนเสี่ยเป็ดหน้าส้ม … จนบัดนี้ ไม่ว่าในบ้านเขา หรือ บ้านเรา
ยังดูไม่ออกเลย ว่า ท่าน โง่ หรือ ฉลาด รู้เรื่อง หรือ ไม่รู้เรื่อง
วันนี้พูดอย่าง พรุ่งนี้พูดอีกอย่าง…
นั่นแหละครับ … น่าเป็นห่วงนักเชียว
ห่วงว่า ….เราๆ เลยจะตามเหตุการณ์ในบ้านอเมริกา
จากเรื่องตอแหล ของเสี่ยเป็ดและพวก ที่พวกเขากำลังเล่นละครลวงโลก
และเราก็เลยหลงทาง.. ไม่ทันคิดว่า เรากำลังจะเผชิญกับอะไร
และ น่าเป็นห่วง แค่ไหน….
อีก 4 ตอนจบครับ…. อย่าพลาด
เพราะผมจะขมวดมาถึง ปัจจัยต่างๆ ในปัจจุบัน จะได้ “ประเมินกันเอง” ได้
ว่า สงครามโลก จะเกิดขึ้นหรือไม่…ถ้าเกิด…จะรุนแรงขนาดไหน
และบ้านเราจะเป็นอย่างไร ….
สวัสดีครับ
คนเล่านิทาน
14 ก.ย. 2560
เชิญแชร์กันตามสบาย ถ้าไม่ใช่เพื่อการค้า และโปรดให้เครดิตด้วย
ภาพประกอบจาก google
เชิญแชร์กันตามสบาย ถ้าไม่ใช่เพื่อการค้า และโปรดให้เครดิตด้วย�ภาพประกอบจาก google
�****************�
ลิงค์ประกอบเรื่อง
