นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายลวง” ตอน 3 ก่อนที่จะขยับเข้าเรื่องไปอีกหน่อย ผมเห็นชื่อแวบๆในหลายเวบ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่กำลังเล่า เลยขอขยายภาพด้านกว้างก่อนที่จะลงลึก บริษัท ที่ให้บริการแบบ Chertoff หรือทำตัวเป็นซีไอเอ ในคราบเอกชนของอเมริกา และปฏิบัติการอยู่ทั่วโลก เขาว่าทำกำไร ไม่ใช่รายได้นะครับ กำไรเนื้อๆเข้ากระเป๋าตุง ปีละหลายพันล้านเหรียญ บางรายได้ปีละเกือบ หมื่นล้านเหรียญ คำนวณเป็นเงินบาทกันเองแล้วกัน จากการชี้เป้าลวง ย้ายป้ายจริง ไม่รู้อันไหนเป็นอันไหน ตอนนี้มี 5 บริษัทดาวเด่น บริษัทแรก แน่นอน คือ Chertoff ที่กำลังมาแรง แซงทุกราย เพราะดูเหมือนจะได้งานจากรัฐบาลมากที่สุด บริษัทที่ 2 คือ ชื่อที่ผู้ในวงการธุรกิจบ้านเราคงคุ้นหูมานาน และผมว่า รายนี้ยังอาจเป็นหมายหนึ่งอยู่ คือ Booz Allen Hamilton บริษัทนี้ดังออกสื่อ และทำให้ชาวบ้านรู้ว่า รับจ๊อบแบบนี้ เมื่อตอนเจ้าหนู Edward Snowden ฉีกหน้ากากอเมริกาเรื่องการดักข้อมูลชาวบ้านแบบ prism สื่อ New Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายลวง” ตอน 2 คู่แข่งที่มาแรง ชื่อ Chertoff Group ซึ่งตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ.2009 โดย Michael Cherfoff และ Chad Sweet เป็นชื่อที่ไม่คุ้นหูในบ้านเราเลย แต่เขาดังจริงแถววอชิงตัน Chertoff เป็นชาวยิวอเมริกัน (ยิวอีกแล้ว) เป็นอดีตผู้อำนวยการ Department of Homeland Security (DHS) ในสมัยรัฐบาลคาวบอยบุชตั้งแต่ปี ค.ศ.2005 ถึง ค.ศ.2009 ซึ่งเป็นหน่วยงานใหม่ที่ คาวบอยบุชตั้งขึ้นมา หลังจากอเมริกาเกิดเหตุการณ์ 911 DHS สมัยท่านใบตองแห้งนี่ก็ใช่เล่น เขาว่าท่านใบตองเพิ่มงบเพิ่มคนทำงาน จนเป็นที่กล่าวขวัญว่า ท่านใบตองกำลังตั้งกองทัพพิเศษของตัวเอง เพื่อยึดอเมริกาเลยหรือไง ….ไม่ใช่มั้ง เขาลือกันว่า มันเป็นการเลี่ยงการใช้งบทหาร. ที่ถูกดองเค็มมาหลายปีต่างหาก การแก้เกี้ยวแบบนี้ก็คงฟังได้หูเดียว Chertoff จบกฏหมายจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาด และ London School of Economics and Read More …

นิทานเรื่องจริง เรื่อง “ป้ายลวง ” ตอน 1 การเล่าข่าวกับการวิเคราะห์ข่าว โดยเฉพาะข่าวต่างประเทศ ต่างกันนะครับ การเล่าข่าวนั้น ข่าวมายังไง คนเล่าก็นำมาเล่าตามแนวและลูกเล่นของตัวเอง ใครเล่าเก่ง มีสีสรรลูกเล่นเพียบ คนดูคนอ่านก็ติดกันเกรียว ส่วนคนวิเคราะห์ข่าว ต้องเพิ่มความคิดเห็นของตัวเข้าไปด้วย แปลว่า จะวิเคราะห์ข่าวได้จริง ต้องมีภูมิหลัง คิดออก มองเห็น “เกิน” กว่าเนื้อข่าวนั้น แต่ทั้ง 2 อย่าง ก็เริ่มต้นมาจากจุดเดียวกันคือ ต้องมี “ข่าว” มาให้เขียนให้เล่า และมี “ข่าว” มาให้วิเคราะห์ ที่น่าคิดคือ เราจะรู้ได้อย่างไรว่า “ข่าว” นั้น เป็นข่าวจริง ข่าวปลอม หรือ ข่าวแต่ง หรือที่สมัยนี้เรียกกันว่า เต้าข่าว (ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่า ศัพท์นี้มาจากไหน แต่ฟังแล้วสยิวจัง) ข่าวแต่งนี้ ยังต้องตามดูอีกว่า ถ้าเป็นข่าวเกี่ยวกับต่างประเทศ ที่มักแปลมาจากสื่อต่างประเทศ ซึ่งต้องดูอีกว่า แปลมาถูกไหม มีหลายครั้งที่ผมอ่านข่าวแปลแล้วมึนรับประทาน ไม่รู้ใครกำลังจะได้ Read More …