นิทานเรื่ิองจริง เรื่องจิ๊กโก๋ปากซอย

ตอนที่ 8 ผลประโยชน์ VS ภาระ
ตอน8/2

ช่วงปี 2507-2511 คอมมิวนิสต์เริ่มรุกเข้าอีสานบ้านเรา พี่เบิ้มก็ทุ่มเงินใส่ให้พัฒนาหมู่บ้านและตชด. กับตำรวจภูธร เพื่อดูแลหมู่บ้าน ตอนนี้เข้าใจแล้วใช่ไหม ทำไมเขาต้องตั้งตชด.และตั้งตำรวจภูธรให้เรา ทหารนั้นเอาไปรบกับเวียตกง โว้ย! สั่งทุกอย่างเหมือนเป็นบ้านตัวเองเลยนะ เงินที่พี่เบิ้มให้มาผ่านโครงการ MAP (Militay Asristance Program) โดยให้ผ่านหน่วยงาน USIS และ USOM ปีละตั้งหลาย (ประมาณ 100 ล้านเหรียญต่อปี)

พี่เบิ้มเขาก็เป็นห่วงว่าเงิน MAP นี่มันจะไปใช้สนับสนุนกีฬาวิ่งผลัด 100×5 เท่าไหร่ จะถึงตชด.เท่าไหร่ จึงเข้ามาวางแผนเข้าไปถึงระบบพัฒนาหมู่บ้านเอง จัดสรร งบเอง

เพื่อไม่ให้กีฬาวิ่งผลัดเบิกบานเกินไป และเพื่อให้การเมืองไทยมีเสถียรภาพ สามารถรับใช้การปฎิบัติงานของเจ้าของเงินได้อย่างราบรื่น พี่เบิ้มก็ต้องการให้ไทยแลนด์มีการเลือกตั้ง เป็นประชาธิปไตยจริง ๆ เสียที เพราะว่าค่าใช้จ่ายกีฬาวิ่งผลัดมันชักจะสูงไปแล้วนะ แทนที่จะคุยกับนักกีฬาวิ่งผลัด คุยกับรัฐบาลมันน่าจะประหยัดค่าใช้จ่ายไอมากกว่านะ แต่ต้องเป็นรัฐบาลจากพรรคที่ไอเลือกให้ เป็นรัฐบาลนะ

คิดกลับไปกลับมา พี่เบิ้มก็ปวดหัวว่าจะใช้บริการของใครดีหนอ น้าหนอมน่าจะดีที่สุด ท่าทางนอนง่ายสอนง่าย ไม่ค่อยมีพยศ รายงานของ CIA ระบุว่า สหรัฐมีแผนที่จะให้กลุ่มถนอมเป็นผู้บริหารประเทศไทยต่อไป ดังนั้นจึงมีการเจรจากับทูตอเมริกันนามว่าคุณ Martin ให้อเมริกาสนับสนุนการตั้งพรรคของกลุ่มถนอม ได้ยินเสียงตัวแทนฝ่ายไทย คล้าย ๆ เสียง นายพจน์ สารสิน บอกเลือกตั้งน่ะนะ มันต้องใช้ทุนแยะอยู่ ถ้ายูช่วย พวกไอก็ไม่ต้องไปเอาจากพ่อค้า ซึ่งส่วนมากเป็นคนจีน ยากจะเดาว่าจะเอียงหน้าไปอยู่ข้างไหน

รายงาน CIA บอกว่าทูต Martin นำเรื่องนี้ไปเสนอต่อ 303 Commtilee ปรากฎว่าทาง Washington ก็ถามกลับมาว่า คุ้มแน่นะ คำตอบก็อยู่ในสายลม ที่พัดไป แล้วก็เงียบหาย

ระหว่างนั้น ไทยแลนด์ก็เลยมีข่าวลือว่าจะมีการปฎิวัติน้าหนอม โดยกลุ่มทวี จิตติ กฤษณ์ บ้าง ลุงตุ๊ บ้าง แต่ระยะหลังข่าวปฎิวัติโดยลุงตุ๊มาแรงส์ แหม มันประจวบเหมาะอะไรเช่นนั้น บังเอิญจริงนะ