ตอนที่ 2 จิกโก๋ปากซอย สร้างวินมอไซด์
ตอนที่2/1

อเมริกาเป็นนักวางแผนตัวพ่อ อเมริกามีแผนสำหรับทุกประเทศเป้าหมาย ทุกขั้นตอน เขียนแผนอย่างละเอียด มีรายงานทุกเรื่องที่เห็นว่าสำคัญ เก็บเรื่องระบบทุนนิยมไว้ก่อน เด็กมันยังละอ่อนนัก เดี๋ยวมันตกใจ วิ่งหนีรอดตาข่าย จะกินอาหารอร่อยต้องใจเย็นๆ

แผนหมายเลข 1 สำหรับการเคี้ยวไทยของอเมริกา ตาม Pax Americana เน้นเรื่องเศรษฐกิจและความมั่นคง นำหน้า ดังนั้น ต้องเปลี่ยนประเทศไทยจากที่เป็นประเทศเกษตรกรรม เป็นประเทศอุตสาหกรรมให้ได้ก่อน เรื่องความมั่นคงอย่าเพิ่งถาม เดี๋ยวจะเห็นว่ามาอย่างไร

อเมริกาเป็นนักวางแผนที่มีจิตวิทยาสูง คนเราน่ะนะจะให้ทำอะไร มันต้องให้สบายกระเป๋าก่อน มีเงินแล้วมันถึงจะพูดกันรู้เรื่อง แหม! มันเดินตามกันเปี้ยบเลย ใครนะ ที่ใช้เงินเข้าล่อ แบบคุณพ่ออเมริกา

ดังนั้น ปี พศ 2501 อเมริกาจึงส่งผู้เชี่ยวชาญจากธนาคารโลก เป็นของขวัญให้รัฐบาลสฤษดิ์ มาเป็นทีมใหญ่ ไทยแลนด์ดีใจเหมือนได้แก้ว
กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ ทำการสำรวจประเทศไทยอย่างละเอียดถี่ถ้วน ประมาณว่าแทบจะถลกผ้านุ่งคุณยายดูยังงั้นเชียวละ
สำรวจอยู่ 1 ปีจึงเสร็จ เสร็จแล้วก็ทำรายงานสำรวจชุดใหญ่ส่งให้คุณพ่อที่อเมริกา ชุดเล็กก็เสนอให้คุณป๋าผ้าขะม้าไทย

ผลสำรวจ สรุปว่า เพื่อทดแทนการนำเข้า ที่ทำให้ไทยแลนด์ขาดดุลย์การค้า ฝรั่งบอกว่าไทยควรเปลี่ยนจากประเทศกสิกรรม ทำการเกษตร มาเป็นประเทศอุตสาหกรรม ทำการผลิตสินค้าส่งออก เขียนตามโผที่ล๊อกไว้เลย กองสลากเรายังล๊อกโผไม่ได้เท่านี้เลย ฉลาดชั่วมาก

รายงานสำรวจดังกล่าวเป็นไปตามใบสั่งคุณพ่ออเมริกา ที่ต้องการให้ประเทศด้อยพัฒนาทั้งหลาย (ตอนนั้นเราก็เป็นประเทศด้อยนะ ไม่ต้องค้อน ) เปิดทางให้ทุนอเมริกัน เข้าไปลงทุนผลิตสินค้าอุตสาหกรรม นอกจากอเมริกาจะได้ประโยชน์ในการขยายการลงทุนแล้ว อเมริกาจะได้ขายเครื่องจักร และสาระพัดอุปกรณ์ที่ต้องใช้ในขบวนการผลิต เช่น พลังงานไฟ้ฟ้า น้ำมัน เขื่อน อุปกรณ์ เทคนิค อุปกรณ์การขนส่ง ฯลฯ ให้ไทยอีกด้วย

สิ่งที่ไทยได้ขายคือวัตถุดิบบางอย่างที่มีในประเทศและแรงงาน แค่นั้นเอง อืมมม คุ้มแสนคุ้ม…