ตอนที่1/4
จากการทำสงครามโลก เศรษฐกิจของแต่ละประเทศก็ตกต่ำล่มจม ความแตกต่างทางสังคมเห็นชัดขึ้น เกิดช่องว่างระหว่างคนรวยคนจนชัดเจน ไม่ต้องเอาแว่นมาส่อง ระบอบคอมมิวนิสต์จึงเริ่มก่อตัวขึ้น แถวรัสเซียและยุโรปตะวันออก เมื่อปี พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947)

อเมริกาในฐานะพี่เบิ้มจึงกำหนดยุทธศาสตร์ปิดล้อม (Containment) ขึ้นมาและประกาศเป็นนโยบาย เรียกว่า Truman Doctrine โดยประธานาธิบดี Harry S Truman (เคยดูหนังประวัติของแกไหม ดื้อและเหี้ยม !) เป้าหมายของยุทธศสาตร์นี้ หลักใหญ่มี 2 เรื่อง คือสร้างความมั่นคงและมั่งคั่งให้กับอเมริกาและพวก โดยกันไม่ให้สหภาพโซเวียตเสนอหน้าเข้ามาสู่ศูนย์กลางเศรษฐกิจโลก เห็นธาตุแท้พี่เบิ้มหรือยัง ร่วมรบกันมาดี ๆ พอถึงเวลาไม่เป็นประชาธิปไตยตามที่ต้องการก็เหม็นหน้า อย่ามาเสนอหน้านะ เดี๋ยวจะทำให้คนอื่นเขาติดโรคหมด

Truman Doctrine นี้ อเมริกาจะใช้คนเดียวก็กลัวเหงา เลยจับประเทศแถวยุโรปมาเข้าร่วมโดย จัดตั้งเป็นองค์กร NATO ขึ้นมา ปัจจุบันมีทั้งหมด 28 ประเทศ กลุ่มประเทศที่ก่อตั้งและ/หรือเป็นประเทศหลักมี อเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส เบลเยี่ยม แคนาดา เดนมาร์ก ไอซแลนด์ อิตาลี เนเธอร์แลนด์ นอร์เวย์ กรีซ ตุรกี และ เยอรมัน อเมริกาใช้ NATO เป็นขนมล่อยุโรปให้ผูกติดอยู่กับอเมริกามาจนถึงทุกวันนี้ เริ่มเห็นฝีมือการแบ่งขนม แบ่งค่ายของอเมริกาหรือยัง

สูตรยอดนิยมของอเมริกา ที่ใช้มาตลอดคือ ล่อให้เหยื่อมารวมตัวกันก่อนจะได้ดูแลง่าย

โดยการสนับสนุนให้มีการรวมตัวของประชาชาติในเรื่องต่าง ๆ แต่อีกด้านอเมริกาก็จะสร้างเรื่อง โดยทางตรงหรือทางอ้อมให้การรวมตัวนั้นมีปัญหา และแตกแยกกันเอง แข่งขันกันเอง ทะเลาะกันเอง ทั้งนี้เพื่อเป็นการเพิ่มบทบาทของพี่เบิ้ม ให้เป็นที่พึ่งพา
ขึ้นเรื่อย ๆ (ต้นตำรับ value added! หรือจะเรียกให้ชัด คือสร้างภาพ)
ลองสังเกตดู